077 - 387 39 29   € => NL92 RABO 0100 9402 85 parochiekantoor@rkpfblerick.nl

Op Weg naar

“De Eucharistie is mijn snelweg naar de hemel.”

Na een lange zomer is het nu herfst. De natuur sterft af. In de maand november staan we daarom in de Kerk stil bij hen die ons zijn ontvallen.

Op 1 november viert de Rooms-Katholieke Kerk een hoogfeest van Allerheiligen (Solemnitas Omnium Sanctorum in het Latijn) waarbij alle heiligen gezamenlijk worden vereerd en herdacht.  En op 2 november, wordt Allerzielen gevierd. Dan worden alle gestorvenen herdacht. De gedachtenis van onze overledenen maakt elkaar ook weer diepte indruk. Het maakt ons opnieuw bewust van onze liefde voor hen en het gemis dat achter bleef toen zij van ons heen gingen. Het maakt ook duidelijk dat wij hen niet kunnen en willen vergeten. Door alle dagelijkse beslommeringen denken we misschien niet meer elk moment of elke dag aan hen, toch zijn zij niet uit ons leven verdreven. In liefde en gebed blijven we met onze overleden dierbaren verbonden, over de grens van dit leven.

Heilig zijn is: toegewijd aan God, apart gezet. Op zaterdag 11 oktober heeft de Kerk iemand zaligverklaard (de eerste stap zijn op weg naar een heiligverklaring). Het gaat over een jongeman, Carlo Acutis, van 15 jaar. Het gebeurt niet elke dag dat een jongen die aan een vorm van leukemie overleed op 15-jarige leeftijd zalig wordt verklaard. Tijdens de zalig verklaring lazen ze de brief van de paus voor en daarna brachten de ouders van de overleden tiener een reliek naar het altaar waarin zich het hart van Acutis bevindt. In de reliekhouder is een bekende uitspraak van Acutis gegraveerd: “De Eucharistie is mijn snelweg naar de hemel.” “Om voor altijd met Jezus verenigd te zijn, dat is mijn levensprogramma”, schreef Carlo. Door de dood verenigen wij met Jezus in de hemel. Een onverwoestbaar geloof in een leven na de dood.

De eerste christenen spraken over zichzelf als ‘de heiligen’! Niet omdat ze zo braaf waren of zonder zonden, maar omdat ze zich kind van God voelden, dat was hun diepste identiteit. Dat wij heiligen zijn, dat vieren we met Allerheiligen, niet omdat we zo goed zijn, maar omdat we tot het goede geroepen zijn.

Pastoor R. Muprappallil

Engelen

Laten we als engelen zijn voor elkaar!

Op 2 oktober hebben wij het feest van de heilige engelbewaarders gevierd. Engelen spelen in zeer veel Bijbelse gebeurtenissen een grote rol. En wanneer we uit de Bijbel alle tekstgedeelten waarin engelen een rol spelen zouden verwijderen, zou de Bijbel niet alleen beduidend slanker zijn, maar zou hij ook beroofd zijn van één van zijn belangrijkste kenmerken. En dat geldt zowel voor het oude als voor het nieuwe testament.

Adam en Eva werden er reeds door een Engel met vlammend zwaard aan gehinderd om naar het paradijs terug te keren. Engelen verkondigden aan Abraham, de stamvader van het geloof, dat zijn vrouw, ondanks haar hoge leeftijd, nog een zoon zou baren. En ook voor de uittocht uit Egypte en de moeilijke tocht naar het beloofde land stuurt God een Engel mee om de Israëlieten te beschermen. Ook in het nieuwe testament duiken er altijd weer Engelen op bij alle belangrijke momenten in het leven van Jezus. Het begint reeds bij zijn ontvangenis en geboorte: het is een Engel die aan Maria de boodschap overbrengt dat ze een zoon zal baren. En ook in de dromen van Jozef verschijnt meerdere keren een engel om hem gerust te stellen. Bij de herders op de velden, en ook bij de kribbe, verschijnt zelfs een heel engelenkoor, en ook na Jezus’ dood is het weer een Engel die bij het lege graf de vrouwen aanspreekt en geruststelt. Al die voorbeelden wijzen gewoon op ogenblikken van bijzondere betekenis in de heilsgeschiedenis. Er staan in de Bijbel zijn nog veel meer verhalen waarin Engelen een rol spelen.

Wij kunnen veel engelen zien in ons dagelijks leven. Dat zijn mensen die naast je komen zitten, luisteren, bemoedigen, verdragen, waarderen, een praatje maken, voor gaan, uitzicht geven en dat dikwijls op heel beslissende en heftige momenten. Die zijn als brood uit de hemel, niet om de maag te vullen, maar wel de innerlijke mens. De Heilige Communie opent ieder van ons die bron van leven: “Wie van dit brood eet, zal eeuwig leven” zegt Jezus. En die leven brengende boodschap kunnen wij uitdragen, dan kunnen we licht brengen in onze omgeving en als engelen zijn voor de uitgeputte en ontmoedigde mensen om ons heen. “We zijn stuk voor stuk engelen met slechts één vleugel, en we kunnen slechts vliegen door elkaar te omhelzen” (Luciano de Crescenzo). Laten we dan ook allemaal zulke engelen zijn voor elkaar!

Pastoor Muprappallil