077 - 387 39 29   € => NL92 RABO 0100 9402 85 parochiekantoor@rkpfblerick.nl

Op maandag 31 oktober Bedevaart naar Kevelaer

De oktober maand wordt in de katholieke kerk beschouwd als de tweede Mariamaand. Deze devotie is een uitbreiding van het liturgische feest van Maria van de rozenkrans.

Ter ere van Maria bidden wij in onze parochie iedere week van maandag tot vrijdag om 18:30 uur de rozenkrans in de dag kapel van Antonius kerk.

Als afsluiting van deze oktober maand organiseren wij op maandag 31 oktober een bedevaart naar Kevelaer. Wij gaan met een paar auto’s naar Kevelaer.

Wilt u graag meegaan of meerijden naar Kevelaer, dan kunt u zich aanmelden bij Petra Steenhuis: petra.steenhuis@home.nl, 0643140007

Programma

13:30 uur – Vertrek vanaf Antonius kerk richting Kevelaer

14:15 uur –  Rozenkrans bidden

15:00 uur – Heilige mis in Die Beichtkapelle

Na de Mis – Koffie drinken.

NB: In verband met de bedevaart naar Kevelaer vervalt op maandag 31 oktober de avondmis om 19:00 uur in de Antonius kerk.

 

Het WJD – kruis komt naar Blerick

Volgend jaar zomer zullen de wereld jongeren dagen plaats vinden in Lissabon in Portugal.

Als een voorbereiding op de wereld jongeren dagen komt het kruis van de wereld jongeren dagen naar Limburg.

Het kruis komt op zaterdag 29 oktober naar Blerick.

We willen je graag uitnodigen om mee te doen met de activiteiten van die dag in onze parochie.

Het zal een mooie gelegenheid zijn om jongeren van onze buurt parochies te leren kennen.

Programma.

17:00 uur aankomst van het kruis bij de Antonius kerk in Blerick

18:00 uur : Eucharistie viering

Aansluitend: Gezamenlijk maaltijd en avond van barmhartigheid. (10:00 uur is de afsluiting)

Als je meer wilt weten over de wereld jongeren dagen en WJD kruis in Limburg :

Link naar WJD-pagina op de website van het bisdom:  www.bisdom-roermond.nl/wjd

Hopelijk zien we je op 29 oktober in de Antonius kerk

 

Communievieringen

Antonius kerk –  Voor de scholen:
Titus Brandsma, Natuurlijk, de Regenboog en de Schans.
Dinsdag 18 oktober – Ouderavond – 20.00 uur zaaltje Antonius kerk
Zondag 4 juni – Eerste Heilige Communie – 11.30 uur in de Antonius kerk

Doper kerk –  Voor de scholen:
Mikado, Klingerberg en Harlekijn.
Maandag 17 oktober- Ouderavond- 20.00 uur zaaltje Antonius kerk
Zondag 28 mei – Eerste Heilige Communie – 11.30 uur in de Doper kerk

Joseph kerk Hout- Blerick
Voor de school : De Springbeek
Maandag 17 oktober – Ouderavond- 20.00 uur zaaltje Antonius kerk
Donderdag 18 mei – Eerste Heilige Communie – 11.30 uur in de Joseph kerk

Vormsel viering van dit jaar  – voor alle scholen in Blerick
Donderdag 20 oktober- Ouderavond- 20.00 uur zaaltje Antoniuskerk
Vrijdag 2 juni – H. Vormsel – 19.00 uur Antoniuskerk

Alpha Cursus

Wil je meedoen met Alpha in onze parochie ?

Vanaf dinsdag 20 september 2022

Iedereen kan meedoen: gelovig of niet gelovig, jong en wat ouder.

Meer weten: klik op onderstaande link.

Cursus Alpha

Óf bekijk onderstaande You Tube

 

 

Om je aan te melden voor de cursus, kun je onderstaand formulier downloaden,
invullen en versturen naar het adres vermeld op het formulier.

Alpha – Aanmeldingsformulier

Titus Brandsma en de diakonie

Zondag 15 mei is Titus Brandsma (1881-1942) in Rome heilig verklaard. Een Nederlandse Karmeliet, hoogleraar aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen, grote voorman van het katholiek onderwijs in ons land, en geestelijk adviseur van de Nederlandsche Rooms-Katholieke Journalistenvereeniging. Hij zette zich in voor de vrede, voor de oecumene, en was tegen racisme en discriminatie. Hij verzette zich dan ook fel tegen de anti-joodse maatregelen van de Duitse bezetter. In opdracht van kardinaal de Jong ging hij rond langs de katholieke pers om hen aan te sporen geen anti-joodse berichten van de bezetter of advertenties van de NSB op te nemen. Dit moest hij met zijn arrestatie in januari 1942 en zijn dood in het concentratiekamp Dachau op 26 juli van datzelfde jaar bekopen.

Titus was ondanks zijn grote geleerdheid een eenvoudig mens, een Karmeliet in hart en nieren, die zich in de eerste plaats inzette voor zijn medemens. Pater Brocardus Meijer O.Carm. schrijft in zijn boek over Titus: “Heel zijn veelzijdige leven stond in het teken van de dienende liefde, de christelijke hulpvaardigheid.” Hij noemt hem zelfs ‘de apostel van de dienende liefde’.[1] Titus had altijd een luisterend oor voor mensen met geestelijke nood, naast zijn tijd voor studie besteedde hij de overige tijd voor zijn medemensen. Vele verhalen zijn daarover bewaard gebleven, brieven die mensen uit dankbaarheid schreven voor zijn bemiddeling of financiële hulp. Brieven van zowel de eenvoudigsten als ook van hooggeplaatsten, van medebroeders in het priesterambt en kloosteroversten, Titus was er voor íedereen zonder onderscheid des persoons. Mensen die hij in Nijmegen op straat tegenkwam, stopte hij geld toe als hij van hun noden hoorde. Bekend is het verhaal van de marktkoopman, die hij iedere ochtend hielp zijn kar omhoog te duwen in de Stikke Hezelzstraat, een steile straat in het centrum van Nijmegen.

Maar zijn dienstbaarheid beperkte zich niet alleen tot het kleine, alledaagse pastoraat van de nabijheid, hij zette zich ook in voor grotere zaken. Zo speelde hij een grote rol voor het rooms-katholiek middelbaar onderwijs en de katholieke dagbladpers. Beide zaken waren belangrijk voor de emancipatie van het katholieke volksdeel, lange tijd in Nederland achtergesteld door het protestantse deel van de bevolking. Constant Dölle schrijft hierover: “Het zijn twee belangrijke invloedsgebieden die zozeer in de lijn liggen van Titus’ roepingbesef dat hij zich daar geheel op eigen erf voelt. Hij is voor zijn gevoel met de juiste dingen bezig.”[2] Titus gaat na zijn studies in Rome in 1909 in Oss op de opleiding van de Karmelieten werken als docent wijsbegeerte. Hij ziet bij zijn rondgangen door Oss dat er in de streek een groot tekort is aan goed middelbaar onderwijs, en ijvert voor de oprichting van een middelbare school in Oss. In 1919 leidt zijn inzet tot resultaat. Ook in Twente realiseert hij een katholieke middelbare school in Oldenzaal. Zo staat hij aan de wieg van het netwerk van Carmelscholen in Nederland, de huidige stichting Carmelcollege. Hij blijft zich zijn hele verdere leven inzetten voor het middelbaar onderwijs, en trekt in de zomermaanden als gecommitteerde door het land om toezicht te houden bij de eindexamens op de middelbare scholen, om zo het niveau te bewaken en te zorgen voor een goede overgang van middelbare school naar universiteit.

In 1923 komt ook de Katholieke Universiteit Nijmegen tot stand, alwaar hij als hoogleraar wijsbegeerte en ‘geschiedenis van de vroomheid’ (mystiek) een aanstelling krijgt. Titus is daar in het academisch jaar 1932-1933 rector magnificus, en in zijn diesrede over het Godsbegrip in de moderne tijd spreekt hij ook uitgebreid over het onderwijs. Belangrijke waarden die men daar moet onderrichten zijn ontvankelijkheid, dat het kind zich openstelt voor de ander en niet blijft hangen in ik-gerichtheid, en eerbied. Voor Titus ligt eerbied voor de mens op een hoog niveau. Het is een cruciaal begrip in zijn diesrede. “Zijn eerbied komt voort uit het feit dat de mensen allen in en door God met elkaar zijn verbonden en tot elkaar zijn geordend. Deze eerbied voor de ander brengt hem ertoe zijn medemens ruimte te geven waarin hij zichzelf kan zijn. Een ruimte waarin niet wordt uitgebuit, waar hij niet aan zijn lot wordt overgelaten, waar hij goed op zijn plaats is. Ruimte scheppen voor de ander betekent opzij staan, een stap achteruit zetten, terughoudend zijn”, zo beschrijft Constant Dölle Titus’ visie op eerbied.[3] Deze visie bracht hij ook zelf in de praktijk; studenten waardeerden vooral in hem zijn begrip voor ieders aanleg en ambitie. En zo maakt Titus ook ernstig bezwaar tegen de maatregelen van de Duitse bezetter, als zij in augustus 1941 bepaalt dat Joodse kinderen niet meer thuis horen op de scholen in Nederland. In een brief aan de schoolbesturen van 8 sept. 1941 schrijft hij: “… het moet ook door ons als een schrijnend onrecht en als aantasting van de taak van de Kerk worden gevoeld, dat aan haar onderricht  gewelddadig personen worden onttrokken die dit onderricht vragen. De Kerk kent in de vervulling van haar zending geen onderscheid van geslacht, ras en volk.”[4] Hoe modern klonk dit al voor die tijd.

In 1935 wordt Titus door kardinaal de Jong benoemd tot geestelijk adviseur van de Nederlandsche Rooms-Katholieke Journalistenvereeniging. In zijn dankwoord bij zijn installatie wijst Titus er op dat de katholieke pers natuurlijk eerst en vooral de katholieke zaak moet dienen, maar daarnaast zeker ook de liefde moet hooghouden. “En die liefde moet blijken uit de toon, de irenische (= vredelievende) toon van de katholieke pers.”[5] In zijn werk als geestelijk adviseur van de journalistenvereniging hield hij zich niet alleen bezig met de ‘grote’ zaken: ook in het klein stond hij journalisten bij als hen onrecht werd aangedaan, of als zij in geestelijke of financiële nood verkeerden. Zo hij strijdt ook bij de directies van de katholieke dagbladen voor goede arbeidsovereenkomsten voor de journalisten en andere medewerkers.

Vanwege zijn rondgang langs de katholieke pers, waarbij hij hen opriep geen advertenties meer van de NSB of de Nazi’s op te nemen, wordt hij op 19 januari 1942 door de Duitsers gearresteerd. Eerst zit hij in Scheveningen in de gevangenis, in eenzame opsluiting, en komt op 12 maart van dat jaar terecht in het Durchgangslager Amersfoort. Daar stelt hij zich ten dienste van zijn medegevangenen. Hij maakt iedere dag een rondgang lang de zieken en stervenden, om hen moed en kracht in te spreken, soms slechts met een klein gebaar: een kruisje op iemands voorhoofd. Samen met een paar dominees, die hier ook gevangen zitten, houdt hij lijdensmeditaties. Hier houdt hij ook zijn beroemde Goede Vrijdag meditatie, waarin het eigen lijden van de mensen in het kamp een stem krijgt. Na de oorlog hebben velen getuigd hoeveel steun zij van Titus’ woorden hebben mogen ontvangen, zowel katholieken als niet-katholieken, gelovigen als ongelovigen.

Op 16 juni 1942 vertrekt Titus vanuit Kleef per trein naar Dachau, zijn laatste reis, alwaar hij op 19 juni arriveert. Hij is dan al erg verzwakt, maar ondanks alles zoekt hij contact met medebroeders, Nederlandse, Poolse en Duitse Karmelieten, en andere gevangenen, om elkaar te steunen door gebed en liefde. Alle getuigen bevestigen dat hij rust en evenwicht uitstraalde, en hen daardoor kracht kon geven om te overleven. Ook in deze laatste fase van zijn leven blijft Titus een mens van de dienende liefde; ondanks alle mishandelingen door kampbewakers klaagde hij nooit, maar bad met de woorden van Christus: “Heer, vergeeft het hun.” Op 26 juli 1942 sterft Titus te Dachau ten gevolge van een dodelijke injectie.

 

G.B.J.M. Dölle